ทุกเย็นวันศุกร์ ผมจะมีเรียนภาษาที่ BSC

ตรงบีทีเอสพญาไทน่ะครับ

ก็เลยนั่งรถเมล์ไปลงที่อนุสาวรีย์ชัยฯ

แล้วเดินต่อ ช่วงที่ผมเดินผ่านสถานีรถไฟฟ้านั้น

(ข้างล่าง ฝั่งราชวิถี)ผมเห็นชายคนหนึ่ง......

นั่งกับพื้นตรงม้านั่ง ข้างๆเขาคือถุงดำใบโต

ที่อัดแน่นไปด้วยสินค้าที่รอการแลกเปลี่ยนเป็นเงิน

และเปลี่ยนเป็นอาหารอีกทีหนึ่ง เพื่อยังชีพเขานั่นเอง

แต่นั่นไม่ใช่สิ่งสำคัญที่ดึงดูดให้ผมต้องหยุดดูเขาประมาณ5นาที

แต่เป็นเพราะสิ่งที่เขากำลังทำอยู่ต่างหากล่ะครับ

ชายคนนั้นกำลังนั่งเรียนภาษาอังกฤษอยู่ครับ

เขาเรียนภาษาอังกฤษด้วยตนเอง

บนม้านั่งที่เขาใช้แทนโต๊ะนั้น มีดิกชันนารี สมุดจดคำศัพท์

และปากกาในมือ ที่กำลังเขียนอย่างมุ่งมั่น

ผมรู้สึกได้ถึงความมุ่งมั่นของเขาจริงๆครับ

ผมไม่กล้ายืนมองนานไปกว่านี้ เดี๋ยวพี่แกรำคาญเอา

โถ...ขนาดคนที่เขาไม่ค่อยจะ...ปกติซักเท่าไหร่

ยังมีใจใฝ่รู้ใฝ่เรียนเช่นนี้ เห็นแล้วก็น่าชื่นชมจริงๆครับ

ขอยืนปรบมือให้เลยครับ

ผมอยากจะเข้าไปขอบคุณชายคนนั้น

ที่เป็นแรงบันดาลใจให้กับผม มีแรงใจที่จะเรียนภาษาอังกฤษต่อ ไป

...วันนี้เป็นวันศุกร์ที่น่าจดจำไปอีกหนึ่งวันครับ...

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

เยี่ยมไปเลย.. ผมชักตะหงิดๆอยากเรียนขึ้นมามั่งละสิ..

#1 By :: KinG MoJi :: on 2007-08-14 10:21

ตอบโต้ครับ : ต้องเรียกว่าน้องหมีแหละถูกแล้ว

ช่างเป็นคนใฝ่รู้จริงๆเนอะ
คุณเป็นคนที่น่าชื่นชมคนหนึ่งเหมือนกัน รู้ตัวหรือเปล่าค่ะ
จะมีสักกี่คนที่รู้จักมองสิ่งต่างๆรอบตัวแล้วนำมาเป็นแรงผลักดันตัวเอง

#3 By ป้าหมู on 2007-08-16 15:29

คุณเป็นคนดีจริง ๆที่มองโลกในแง่ดี ถ้าเป็นเราคงไม่มองแบบนั้น สงสัยเพราะโดนร้าย ๆ มาเยอะ

#4 By fui on 2007-08-30 12:40