มาเลเชีย..ไม่ได้เชี่ยอย่างที่คิด!!

เพิ่งอ่านงานเขียนอีกเล่มของคุณอภิชาติ  เพชรลีลา ผู้หว่านเสน่ห์ ความฝัน และแรงบันดาลใจ ไว้ใน "กล่องไปรษณีย์สีแดง" ที่ต่อมากลายเป็น "เพื่อนสนิท" (ภาพของไข่ย้อยกะดากานดา ผุดลอยขึ้นมาในใจผมทุกที) รู้สึกว่าจะเป็นเรื่องล่าสุดมั้ง "อยากให้ลมหนาวหวนมาอีกครั้ง" ผมมีโอกาสทำความรู้จักกับหนังสือเล่มนี้ครั้งแรก ที่ร้านนายอินทร์ ท่าพระจันทร์ (ผมเชื่อว่า...การเดินทางทำให้เราได้พบเจอเพื่อนใหม่และแรงบันดาลลใจเสมอ แม้การเดินทางนั้นจะเป็นเพียงแค่การก้าวเดินออกจากห้องพักก็ตาม)

ผมจะไม่บรรยายสรรพคุณหรอกว่าเพราะเหตุใดผมจึงหลงรักงานเขียนเล่มนี้จนต้องแอบเอาเวลาทำงานมาเขียนบล็อก เอาเป็นว่าผมตกหลุมรัก...เข้าเต็มเปา เลยซื้อเป็นของขวัญวันเกิดเพื่อนเล่มนึง เพิ่งจะส่งไปให้เมื่อเช้านี้เอง เพียงแค่ผมอยากจะแนะนำ..สิ่งที่ผมรักให้เพื่อนรักผมรู้จักแค่นั้นเอง (เคยสัญญาไว้ว่า ถ้ามีแฟนจะบอกมันเป็นคนแรก ..แต่จนแล้วจนรอด ก้ยังหาไม่ได้)

เสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา ไปนังดื่มดำบรรยากาศที่หัวหินมากะหัวหน้า2คน ลุยๆได้ใจลูกน้องยิ่งนัก เราพักกันที่เกสต์เฮ้าส์ใกล้ๆศาลเจ้าแม่ทับทิม เป็นเกสเฮ้าส์ที่ยื่นเข้าไปในทะเล ตัวบ้านทาสีขาว ตัดกับสีเขียวของระเบียง และมีนอกชานเป็นพื้นที่โล่งให้เราได้นั่งทอดหุ่ยกัน กินบรรยากาศของลมทะเลเย็นๆที่พัดเอากลิ่นของน้ำทะเลขึ้นมาปะทะกับใบหน้า ผสานกับเสียงคลื่นซัดสาดที่ถาโถมเข้าชายฝั่งอย่างต่อเนื่อง นี่ผมหลงรักหัวหินอีกแล้วหรือ ใจง่ายจริงหนอเรา

edit @ 21 Nov 2007 11:51:39 by nooddies