มาเลเชีย..ไม่ได้เชี่ยอย่างที่คิด!!

แทบจะปล่อยให้บล็อกร้างไปเลยครับ เพราะไม่ได้เข้ามาอัพอะไรเลยนานมากแล้ว วันนี้เป็นวันหยุดครับ ว่างๆไม่มีอะไรทำ เลยถือโอกาสอัพสักหน่อย เพื่อให้โลกรู้ว่ายังมีชีวิตอยู่นะ

ตอนนี้ย้ายงานใหม่แล้วนะครับ มาอยู่ที่kuala lumpur ได้เดือนหนึ่งพอดี และยังไม่รู้เลยว่าจะอยู่ต่อไปอีกนานแค่ไหน เอาเป็นว่าถ้ามีความสุข ก็อยู่ต่อไปเรื่อยๆแล้วกันนะครับ

การมาทำงานที่นี่ ให้ความรู้สึกแตกต่างจากตอนมาเที่ยวครับ ได้เห็นKLในอีกมุมมอง ผมเดินทางวันที่19/12/08 ด้วยสายการบินแอร์เอเชีย เป็นเที่ยวบินAKครับ เป็นบริการของมาเลเชีย (FD คือไทยแอร์เอเชีย  QZ แอร์เอเชียอินโดนีเชีย และ D7 คือเที่ยวบินของแอร์เอเชียเอ็กซ์ที่บินระยะทางไกลตั้งแต่สี่ชม.ขึ้นไป โดยมีเส้นทางบินสามเส้นmk'คือ1.ออสเตรเลีย ได้แก่ เพิร์ธ,โกลด์โคสต์ และเมลเบิร์น 2.ลอนดอน 3.จีน คือที่หางโจว)

เครื่องแลนดิ้งที่LCCT สนามบินสำหรับสายการบินแอร์เอเชียโดยเฉพาะ ค่ำวันนั้นฝนตกหนักมาก ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ที่น่านฟ้าไทยท้องฟ้าแจ่มใสมาก พอเครื่องจอดสนิท ผู้โดยสารก็ต่อทยอยลงประตูด้านหลัง และหยิบร่มสีแดงที่จนท.ภาคพื้นดินเตรียมไว้ให้ กางร่มเดินต่อแถวกันเป็นปลวกหน้าฝน เข้าสู่อาคารผู้โดยสารขาเข้า การเข้าเมืองสำหรับคนไทยนั้นง่ายมาก ผมแบไม่ต้องเอ่ยปากอะไรกับจนท.ตม.เลย นอกจากขอบคุณเค้า แล้วก็เดินตัวปลิวเข้าเขตบขส. (ก็ที่นี่เหมือนบขสที่โคราชจริงๆนี่นา ไม่เชื่อก็บินมาดูได้นะ) ถึงแม้ว่าจะเป็นสนามบินเล็กๆ แต่ก็เป็นฮับของแอร์เอเชียนะครับท่านผู้ชม

นับจากนี้ไป ผมต้องใช้ชีวิตในดินแดนนี้อีกนาน  ไว้โอกาสหน้าจะมาเล่าให้ฟังถึงเรื่องอีกมุมมองที่ผมได้พบเห็นหลังจากการใช้ชีวิตที่นี่หนึ่งเดือนเต็มนะครับ